Dit weekend sprak een vriendin me aan. Ze had mijn foto's op facebook gezien die ik genomen had op het concert van K's Choice in de Lotto Arena, op 23 april. Het zag er precies goed uit, zei ze me nog. Ik zei dat het helemaal niet goed was maar heel erg goed en dat ze absoluut iets gemist had, ik herinnerde me dat er laswerken te zien waren op het podium van de Lotto Arena, dat de vonken eraf vlogen, big time. Zelfs de nieuwe nummers werden reeds heel luid meegezongen door het publiek.
Wat vond je van de nieuwe cd, vroeg ik haar. Euh, die heb ik eigenlijk nog niet gehoord zei ze. Verkeerd antwoord natuurlijk, ik gaf haar mee dat dit serieus bezwarende feiten waren en dat ze dat best niet te luid of te dikwijls herhaalde. Maar alle gekheid op een stokje, je zou de nieuwe cd en het optreden kunnen samenvatten in één nummer op de nieuwe cd. En dat is tevens de volgende single 'Echo Mountain'. Het begint met een aanstekelijke riff van Gert, het typische stemgeluid van Sarah en na amper 14s hoor je de gitaar van Thomas die nauwelijks onder controle te houden is, je hoort de gitaar eerst kreunen op de achtergrond, lekker vettig en lekker feedbackend wat verder, steeds zoekend naar een deel van je aandacht en in die muzikale elektrische storm lukt het nog ook.
Een paar dagen ervoor nog had ik de vorige cd's nog's allemaal afgespeeld en ik moet zeggen dat ook Koen zijn drumstel behoorlijk intenser en subtieler martelt dan ooit tevoren. Ik denk dat de cymbalen na het concert eerst een tijdje moeten afkoelen voor ze kunnen worden opgeborgen in de flightcase.
De dag voor het optreden mocht ik op het podium wat in de weg komen lopen van de band om wat close-up foto's van hen te nemen en op een gegeven moment vroeg Gert aan Koen een beat voor 'ongeveer 5s', ik stond toen net voor het drumstel... Het gevoel van zo'n basdrum in je rug is zalig. En dat waren maar vijf seconden... Ik vraag me af wat zo'n heel concert dan wel met je doet. Ik had op dat ogenblik terug goesting, zoals we in Antwerpen zeggen, om mijn gitaar van nieuwe snaren te voorzien en die onafgewerkte songs van mezelf van jaren terug terug op te pikken en er iets van te maken, misschien wel eindelijk eens een eigen groepje starten. Als
muziek dat met je doet dan moet ze wel goed zijn. Dat is de ultieme lakmoesproef voor een cd, denk ik. Tenzij je van Ambient muziek houdt, walvisscheten op bokaal, maar dan ben je met deze CD absoluut niet gediend. Als muziek je goesting doet krijgen om zelf muziek te gaan maken dan heb je een speciale cd beluisterd of een speciaal optreden meegemaakt en dan is de band die de cd maakte dus bijgevolg goed bezig.
K's Choice is altijd goed bezig geweest maar ze zijn nu in een versnelling hoger dan ooit tevoren terug van weggeweest. Ik zei die vriendin nog dat ik ergens gelezen had dat K's Choice langs de grote poort terug was gekomen. Naar mijn mening hebben ze elke poort die ze tegen kwamen gewoon uitgebroken. En dat is heel positief bedoeld.
Ik heb haar tenslotte naar de Fnac gesommeerd om de CD te kopen en haar meegedeeld dat we ze nog wel op een festival mogen terug verwachten deze zomer en dat ze maar beter vrij neemt op die data want dat het idee deze shows te moeten gemist hebben ondraaglijk zal blijken eens de DVD ervan uitkomt. Als de mensen van K's Choice dit lezen dan wil ik deze laatste zin herhalen: 'als de DVD ervan uitkomt', een kleine hint. Deze show moet op DVD!!!!! Ze is fantastisch. For every setting sun I feel so humble, For every good concert I feel so humble en for every piece of good music that rocks, I feel so humble.
Gert, Sarah, Koen, Eric, Thomas, Reinout: keep on the good job!!
